Piotr Józef Janowski

Pompa nuptialis Zygmunta III Wazy i Anny Habsburżanki w 1592 roku. Artyści włoscy w służbie króla polskiego

Introduction

Pompa nuptialis zygmunta iii wazy i anny habsburżanki w 1592 roku. Artyści włoscy w służbie króla polskiego. Odkryj uroczystości weselne Zygmunta III Wazy i Anny Habsburżanki w Krakowie (1592). Poznaj rolę włoskich artystów, scenografii i machin w oprawie królewskiego ślubu.

Abstract

Artykuł poświęcono uroczystościom weselnym Zygmunta III Wazy i Anny Habsburżanki, które odbyły się w Krakowie w 1592 roku. Na podstawie analizy znanych i nieznanych dotąd źródeł oraz literatury przedmiotu zweryfikowano dotychczasowe ustalenia, wskazując, że bramy triumfalne wzniesione na uroczysty wjazd arcyksiężniczki do miasta koronacyjnego zbudował geometra Pietro Franco, co dało asumpt do prezentacji jego biografii. Wiele uwagi poświęcono scenografii, a przede wszystkim „samobieżnym” machinom oraz zapadniom wykorzystanym podczas widowisk urządzonych w czasie krakowskich godów. Wskazano także na rolę, jaką w powstaniu oprawy artystyczno-ideowej królewskiego wesela mogli odegrać włoscy artyści sprowadzeni do Rzeczypospolitej w 1592 roku.

Review

The article, "Pompa nuptialis Zygmunta III Wazy i Anny Habsburżanki w 1592 roku. Artyści włoscy w służbie króla polskiego," addresses the lavish wedding celebrations of Sigismund III Vasa and Anna of Austria held in Kraków in 1592. This study situates itself within the vibrant field of early modern court culture, specifically focusing on the artistic and performative aspects of royal *pompa* within the Polish-Lithuanian Commonwealth. By undertaking a meticulous analysis of both previously known and newly unearthed sources, alongside existing literature, the author aims to re-evaluate and refine current understandings of this significant historical event. A central contribution of this research lies in the revised attribution concerning the triumphal arches erected for Archduchess Anna's ceremonial entry into Kraków. The author convincingly identifies Pietro Franco, a *geometra*, as their builder, subsequently providing a much-needed biographical sketch of this previously overlooked figure. Furthermore, the article dedicates considerable attention to the intricate scenography of the celebrations, particularly highlighting the innovative use of "self-propelled" machines and trapdoors employed in the various spectacles. This detailed examination sheds light on the advanced theatrical technology and elaborate design principles characteristic of such courtly entertainments. The study also convincingly argues for the instrumental role of Italian artists, brought to the Commonwealth specifically for the 1592 festivities, in shaping the artistic and ideological framework of the royal wedding. This article promises to be a valuable addition to the scholarship on Renaissance and Baroque court culture, particularly enriching our understanding of cultural exchange between Italy and the Polish-Lithuanian Commonwealth. By introducing new documentary evidence and reinterpreting existing material, it not only updates the historical narrative of Sigismund III's wedding but also brings to the fore the contributions of specific artists and engineers, expanding the prosopography of courtly practitioners. The focus on the technical and performative aspects of *pompa* offers fresh insights into the sophistication of early modern spectacle, making it an essential read for scholars of art history, theatre history, and Polish-Lithuanian cultural studies.

Full Text

Comments

You need to be logged in to post a comment.